Info

Alactic versus Lactate Training

Alactic versus Lactate Training


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Of je nu een aantal zware squats beukt, honderd meter sprint of je een weg baant door een intervaltraining, korte uitbarstingen van totale oefening zorgen ervoor dat je spieren snel energie verbruiken. Tijdens intensieve training kan het aerobe metabolisme het niet bijhouden, dus spieren gebruiken twee snellere, anaërobe, metabolische routes, die geen zuurstof nodig hebben: het alactische systeem en het lactaatsysteem. Door de lengte van uw oefening en herstelperioden te variëren, kunt u uw training richten op het alactische of lactaatsysteem.

Alactic metabolisme

Uw cellen slaan energie op in de vorm van een verbinding die adenosine trifosfaat of ATP wordt genoemd. Spiercellen slaan slechts voldoende ATP op om een ​​paar seconden maximaal werk te voeden. Ze slaan echter ook een andere verbinding op, creatinefosfaat, die ATP snel aanvult. ATP en creatinefosfaat vormen samen het alactische anaërobe energiesysteem. Het alactische systeem kan energie leveren voor maximaal 10 seconden spiercontractie. Zodra ATP- en creatinefosfaatvoorraden zijn uitgeput, moeten ze worden aangevuld, hetzij aëroob of via het lactaatsysteem.

Lactaat metabolisme

Spiercellen metaboliseren koolhydraten voor energie door een proces dat glycolyse wordt genoemd. Het eindproduct van glycolyse is een verbinding genaamd pyruvaat. Glycolyse is snel maar inefficiënt en produceert slechts twee ATP-moleculen uit een enkele molecule glucose of bloedsuiker. Wanneer spiercellen voldoende zuurstof hebben, kunnen ze pyruvaat aëroob afbreken om veel meer ATP-moleculen op te leveren. Als er echter geen zuurstof beschikbaar is, zetten uw cellen pyruvaat om in melkzuur, dat zich kan ophopen in de vorm van lactaat. Hoewel lactaat niet direct vermoeidheid veroorzaakt, volgt lactatie snel wanneer lactaat zich ophoopt in je weefsels tijdens intensieve training.

Alactic Training

Omdat ATP en creatinefosfaat zo snel uitgeput zijn, moet je, om het alactische energiesysteem te trainen, focussen op korte, totale inspanningen die minder dan 10 seconden duren, zoals korte sprints, verticale sprongen en zware gewichthefsets. Zorg voor voldoende hersteltijd tussen aanvallen, zodat uw spieren hun ATP- en creatinefosfaatvoorraden kunnen aanvullen vóór de volgende ronde. Een goede intervalverhouding om het alactische systeem te trainen is 1: 3 of 10 seconden werk, gevolgd door 30 seconden herstel.

Lactaattraining

Om het lactaatsysteem te trainen, moet je het overbelasten met volledige periodes van oefening die tot een minuut duren, zoals 200 tot 400 meter streepjes of 100 meter zwemt. Meerdere korte periodes van intensieve training veroorzaken "lactaatstapeling", wat resulteert in hogere bloedlactaatniveaus dan mogelijk is met een enkele oefening. Stop ongeveer 30 seconden voordat u volledig uitgeput bent. Geef jezelf drie tot vijf minuten herstel voordat je de routine herhaalt.